Blog #3 Als ik later groot ben

dan word ik een superheld

‘Als ik later groot ben wil ik brandweerman worden. Ik wil politieagent worden. Ik wil prinses worden. Ik wil een superheld worden. Ik wil dokter worden. Ik wil bij de McDonalds werken’. Op jonge leeftijd dien je al een richting te kiezen. Sommige hebben hier totaal geen moeite mee. Die weten van jongs af aan al precies wat zij later willen worden. Sommige hebben daar wat meer moeite mee. Daar ben ik er één van. Eigenlijk tot op de dag van vandaag weet ik het nog steeds niet.

Toen ik echt nog klein was wilde ik politieagente worden op een paard. Een paard? Toen ik dit riep had ik nog nooit in mijn leven op een paard gezeten. Sterker nog, ik had er nog nooit één van dichtbij gezien. Dat blijkt wel, want toen ik met een verjaardagsfeestje moest paardrijden was ik snel van gedachte veranderd. Ik wilde politieagente worden, maar niet op een paard. Als de doods was ik! Of eigenlijk, ben ik nog steeds!

Toen ik wat ouder werd en de vakanties met mijn ouders en mijn broer wat bewuster meemaakte kwam de horeca af en toe naar boven. Elke keer als we uiteten gingen keek ik altijd vol bewondering naar de stapels borden die heel kunstig werden gedragen door de obers. Ook keek ik altijd vol bewondering naar het eten op mijn bord, wat vaak ook heel kunstig was. Mijn vader heeft vroeger altijd als kelner gewerkt in de horeca. Dus elke keer wanneer we in een restaurant waren vertelde hij wat ze wel goed deden, maar ook vooral wat ze minder goed deden. Dit tot grote ergernis van mijn moeder en mijn broer, want zij hebben niks met de horeca, zij wilde gewoon eten en zagen gewoon een gezellig restaurant met gewoon gezellig personeel. Maar mijn vader zag meer dan dat. Ik vond het altijd interessant wanneer mijn vader daarover sprak. Ik keek dan gelijk met hem mee en leerde al veel over de (wel al enigszins ouderwetse) regeltjes die belangrijk zijn in de horeca.

Dan eenmaal weer in Nederland waar het normale leventje weer verder gaat vervaagde de horeca weer. Omdat je in Nederland minder uiteten gaat ben je er ook minder mee bezig. Wel vond ik het altijd leuk om mijn vader te helpen met koken, voornamelijk de kerstgerechten die hij zomaar uit zijn mouw schudde. Ik was altijd zijn kleine assistente.

Eenmaal op de middelbare school wist ik nog steeds niet wat ik nou echt wilde worden. Welke richting moest ik op. Ik had werkelijk waar geen idee. Een vriendin van mij ging de toeristische kant op. Dit leek mij enigszins ook wel interessant. Ook is het organiseren en plannen van feesten in mijn hoofd opgekomen. Maar bij alles wat in mij opkwam heb ik nooit het gevoel gehad van, ja dat is het, dat wil ik heel graag gaan doen. Alles was een beetje leuk.

Ik kreeg op de middelbare school uiteindelijk de richting Theoretische leerweg (vroeger was dat MAVO). Dit ging best goed, tot mijn examen jaar. Helaas was ik gezakt voor mijn examens, dus moest ik dat jaar opnieuw doen. Ik mocht kiezen of ik een niveau lager wilde doen, of nog een keer TL. Ik koos ervoor om nog een jaar TL te gaan doen, met de gedachte dat ik dat toch al een jaar had gehad, dus er vast genoeg was blijven hangen om dit keer wel te slagen. Maar het mocht niet baten, op letterlijk 1/10 punt was ik weer gezakt en moest ik van school af. Geen kansen meer daar voor mij.

Dat was het moment dat ik had besloten om de toeristische opleiding te gaan volgen, gewoon vmbo niveau 2 dan maar. Ik wist dat dit een vrij brede opleiding was waar je nog alle kanten mee op kan gaan. Dit leek mij een goed idee. Tot dat een vriendin van mij die ook op dezelfde school zat, met hetzelfde niveau en ook twee keer gezakt was (ja hoe was het mogelijk?) mij vertelde dat je nog een keer je examen kan doen, maar dan op het ROC. Je kon dan de vakken waar je niet goed voor stond opnieuw doen maar dan ‘s avonds (VAVO). Dus dat zijn we samen gaan doen. Dit heb ik met een herkansing eindelijk gehaald. Ik denk dat ik nog nooit zo opgelucht was in mijn leven. Toch nog dat papiertje!

En dan? Nog steeds geen idee wat ik wilde gaan doen, drie jaar over mijn examens gedaan, eigenlijk was ik het helemaal zat met school. Ik besloot een tussenjaar te nemen en te gaan werken. Na wat verschillende baantjes gehad te hebben kwam ik toch terecht in de horeca (tot grote vreugde van mijn vader). Ik moet heel eerlijk bekennen dat ik hier in het begin met heel veel tegenzin heb gewerkt, maar ik had een baan nodig, want je neemt niet een tussenjaar om vervolgens geen moer te doen. Dus toch maar gebleven en eigenlijk al vrij snel kreeg ik steeds meer verantwoording en ging het eigenlijk super goed. Ze boden mij allerlei opleidingen aan die van top tot teen betaald werden. Ik begon met mbo niveau 2, daarna volgde niveau 3 en uiteindelijk ook niveau 4 afgerond. Dus hoppa, drie diploma’s erbij!

Nu ben ik afdelingshoofd in opleiding en leer ik elke dag weer. Zijn mijn ouders ongelofelijk trots op mij (vooral mijn vader natuurlijk) en ben ik gelukkig in wat ik doe. Ook al heb ik nog steeds niet het gevoel dat ik écht doe wat ik heel graag wil, maar toch ben ik erg tevreden met mijn baan en functie die ik in zeven jaar tijd heb opgebouwd.

Dus al met al kan je allerlei plannen in je hoofd hebben voor de toekomst, maar kan het toch altijd anders lopen dan gepland. Dus geen politieagente op een paard, geen toeristische kant gekozen en geen feestjes en partijen organisator geworden. Maar gewoon de horeca ingerold. Het had zo moeten zijn denk ik dan maar.

Nu ben ik heel benieuwd wat jij vroeger altijd riep. Wat wilde jij worden als je later groot zou zijn? Is dat gelukt? Of is het totaal iets anders geworden? Laat gerust een reactie achter met jouw verhaal!

2 reacties to “Blog #3 Als ik later groot ben”

Author's gravatar

Heyy Joyce!

Eindelijk heb ik de tijd gevonden om op mijn gemak jou blog te lezen. Ik ben pas bij 3 maar vind het nu al super leuk leest lekker weg. En dan houd ik niet eens van lezen. ? om terug te komen op jou vraag;

Wat wilde jij worden als je later groot zou zijn? Is dat gelukt? Of is het totaal iets anders geworden?

Ik wilde altijd al graag huisvrouw/mama worden. En raad is?! Ik heb de baan gevonden! Vast contract zit er dik in hahaha. Nog geen mensen kindjes maar wel dieren kindjes. Ik ben op de goeie weg. ?

Even zonder dollen nu. Al is het echt serieus ?? blijf lekker door schrijven ik ben fan! Ik ga verder met blog #4 ? groetjes aan Robin!

    Author's gravatar

    Wat leuk! Beter laat dan nooit haha!

    Huisvrouw/mama worden kan natuurlijk altijd nog! Je bent nog jong! Dus dat komt zeker goed!

    Ik ben blij met een fan! Hahaha!

    Groetjes terug en veel leesplezier!

Geef een reactie